Rawszki: Różnice pomiędzy wersjami

Z FraczakWiki
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
(informacje podstawowe)
(informacje podstawowe)
 
Linia 1: Linia 1:
== informacje podstawowe ==
+
== Opis  ==
  
dwór Rawszki (Rauszki, Rawkie) na Żmudzi. Kiedyś powiat rosieński, a jeszcze wcześniej powiat pojurski),  parafia Żwingowska. Same Żwingi leżą mniej niż 30 km w linii prostej na północny zachód od Taurogów.  
+
dwór Rawszki (Rauszki, Rawkie) na Żmudzi. Kiedyś powiat rosieński, a jeszcze wcześniej powiat pojurski,  parafia Żwingowska. Same Żwingi leżą mniej niż 30 km w linii prostej na północny zachód od Taurogów.  
  
 
Protoplastą rodu na Żmudzi był niejaki Marcin Jacynicz, który posiadł lennym prawem dobra Lewikcynie we włości Tędziagolskiej położone, od Chodkiewiczów starościców nadane, a przywilejem Króla Zygmunta Augusta w roku 1566 potwierdzone. Dzierżyli te ziemie potomkowie Marcina i sto lat później, w czasach szwedzkiego najazdu, którego wydarzenia na Żmudzi tak barwnie opisał Sienkiewicz. Kolejne sto lat minęło i kolejne ciężkie terminy na Rzeczpospolitej cieniem się już kładły, a przecież w  1776 roku Antoni Jacynicz, syn Jerzego Stanisławowica, a spadkobierca Marcina „nabył dobra Mowdelany, alias Wizbory i Rawszki w Xttwie Żmudzkim w powiecie Pojurskim”. Owe Rawszki, czasem jako Rauszki czy Rawkie wymieniane, w parafii Żwingowskiej się pomieszczały i jako dwór, i jako wieś osobno znaczyły.
 
Protoplastą rodu na Żmudzi był niejaki Marcin Jacynicz, który posiadł lennym prawem dobra Lewikcynie we włości Tędziagolskiej położone, od Chodkiewiczów starościców nadane, a przywilejem Króla Zygmunta Augusta w roku 1566 potwierdzone. Dzierżyli te ziemie potomkowie Marcina i sto lat później, w czasach szwedzkiego najazdu, którego wydarzenia na Żmudzi tak barwnie opisał Sienkiewicz. Kolejne sto lat minęło i kolejne ciężkie terminy na Rzeczpospolitej cieniem się już kładły, a przecież w  1776 roku Antoni Jacynicz, syn Jerzego Stanisławowica, a spadkobierca Marcina „nabył dobra Mowdelany, alias Wizbory i Rawszki w Xttwie Żmudzkim w powiecie Pojurskim”. Owe Rawszki, czasem jako Rauszki czy Rawkie wymieniane, w parafii Żwingowskiej się pomieszczały i jako dwór, i jako wieś osobno znaczyły.
  
Tak okolice owe w opisach z roku 1874 widzimy: „TaurogiPosuwając się od Taurog wyżej ko­rytem Jury o 19 wiorst od tychże przy ujściu Okmiany do Jury leży parafialna mieścina Pogromon­cie, po litewsku Pagermants zwana. Niedaleko stąd jest rzeczka Germonta, od której Pogermoncie wzięły nazwę. Germont, jak wiadomo, było to imię litewskie w poganizmie, zatem najpewniej że pierwszy osadnik Germont dał nazwę i rzeczce, i osadzie pogromonckiej. Dziesięć wiorst wyżej Pogromoncia, na za­kręcie Jury leży parafialne miasteczko Żwingi. Wyraz litewski Żwingas oznacza zakręt, zatem miaste­czko Żwingi wzięło nazwę od zakrętu rzeki Jury. Gdy kalwinizm na Żmujdzi zaczął upadać za Zy­gmunta III, a biskup żmujdzki książę Melchior Giedrojć powiększał liczbę kościołów katolickich w swej diecezji, Zygmunt III ochoczo wspierał czynność bi­skupa i ochoczo nadawał fundusze, wówczas około r. 1604 fundowany został staraniem wyż wspomnionego biskupa kościoł w Żwingach i szkołka, które Zy­gmunt III opatrzył funduszem 1606 r.  Parafia liczy dziś ludności katolickiej 4,378 dusz obojej płci. Do niej należą dwie filie, Dytkienie i Żygajcie, pierwsza Billewiczów, druga rządowa. W tej ostatniej stanął niedawno na miejscu zgorzałego od piorunu murowany kościoł, ze składki zebranej przez miejscowego filialistę i parafian. W parafii żwingowskiej leży majętność Pojurze, należąca dziś do Powstańskich. Była to nie­gdyś majętność należąca do dóbr stołowych w. ks. lit. i stanowiła ciwunstwo czyli powiat pojurski, które­go exystencja trwała do ostatnich czasów Rzeczypo­spolitej. Niewiele w tej włości było osiadłej szlachty, gdy według popisu 1528 r. stawiono tylko 64 koni”.
+
Tak okolice owe w opisach z roku 1874 widzimy: „Posuwając się od Taurog wyżej ko­rytem Jury o 19 wiorst od tychże przy ujściu Okmiany do Jury leży parafialna mieścina Pogromon­cie, po litewsku Pagermants zwana. Niedaleko stąd jest rzeczka Germonta, od której Pogermoncie wzięły nazwę. Germont, jak wiadomo, było to imię litewskie w poganizmie, zatem najpewniej że pierwszy osadnik Germont dał nazwę i rzeczce, i osadzie pogromonckiej. Dziesięć wiorst wyżej Pogromoncia, na za­kręcie Jury leży parafialne miasteczko Żwingi. Wyraz litewski Żwingas oznacza zakręt, zatem miaste­czko Żwingi wzięło nazwę od zakrętu rzeki Jury. Gdy kalwinizm na Żmujdzi zaczął upadać za Zy­gmunta III, a biskup żmujdzki książę Melchior Giedrojć powiększał liczbę kościołów katolickich w swej diecezji, Zygmunt III ochoczo wspierał czynność bi­skupa i ochoczo nadawał fundusze, wówczas około r. 1604 fundowany został staraniem wyż wspomnionego biskupa kościoł w Żwingach i szkołka, które Zy­gmunt III opatrzył funduszem 1606 r.  Parafia liczy dziś ludności katolickiej 4,378 dusz obojej płci. Do niej należą dwie filie, Dytkienie i Żygajcie, pierwsza Billewiczów, druga rządowa. W tej ostatniej stanął niedawno na miejscu zgorzałego od piorunu murowany kościoł, ze składki zebranej przez miejscowego filialistę i parafian. W parafii żwingowskiej leży majętność Pojurze, należąca dziś do Powstańskich. Była to nie­gdyś majętność należąca do dóbr stołowych w. ks. lit. i stanowiła ciwunstwo czyli powiat pojurski, które­go exystencja trwała do ostatnich czasów Rzeczypo­spolitej. Niewiele w tej włości było osiadłej szlachty, gdy według popisu 1528 r. stawiono tylko 64 koni”.
  
 
==powiązania rodzinne==  
 
==powiązania rodzinne==  

Aktualna wersja na dzień 13:38, 20 lis 2019

Opis

dwór Rawszki (Rauszki, Rawkie) na Żmudzi. Kiedyś powiat rosieński, a jeszcze wcześniej powiat pojurski, parafia Żwingowska. Same Żwingi leżą mniej niż 30 km w linii prostej na północny zachód od Taurogów.

Protoplastą rodu na Żmudzi był niejaki Marcin Jacynicz, który posiadł lennym prawem dobra Lewikcynie we włości Tędziagolskiej położone, od Chodkiewiczów starościców nadane, a przywilejem Króla Zygmunta Augusta w roku 1566 potwierdzone. Dzierżyli te ziemie potomkowie Marcina i sto lat później, w czasach szwedzkiego najazdu, którego wydarzenia na Żmudzi tak barwnie opisał Sienkiewicz. Kolejne sto lat minęło i kolejne ciężkie terminy na Rzeczpospolitej cieniem się już kładły, a przecież w 1776 roku Antoni Jacynicz, syn Jerzego Stanisławowica, a spadkobierca Marcina „nabył dobra Mowdelany, alias Wizbory i Rawszki w Xttwie Żmudzkim w powiecie Pojurskim”. Owe Rawszki, czasem jako Rauszki czy Rawkie wymieniane, w parafii Żwingowskiej się pomieszczały i jako dwór, i jako wieś osobno znaczyły.

Tak okolice owe w opisach z roku 1874 widzimy: „Posuwając się od Taurog wyżej ko­rytem Jury o 19 wiorst od tychże przy ujściu Okmiany do Jury leży parafialna mieścina Pogromon­cie, po litewsku Pagermants zwana. Niedaleko stąd jest rzeczka Germonta, od której Pogermoncie wzięły nazwę. Germont, jak wiadomo, było to imię litewskie w poganizmie, zatem najpewniej że pierwszy osadnik Germont dał nazwę i rzeczce, i osadzie pogromonckiej. Dziesięć wiorst wyżej Pogromoncia, na za­kręcie Jury leży parafialne miasteczko Żwingi. Wyraz litewski Żwingas oznacza zakręt, zatem miaste­czko Żwingi wzięło nazwę od zakrętu rzeki Jury. Gdy kalwinizm na Żmujdzi zaczął upadać za Zy­gmunta III, a biskup żmujdzki książę Melchior Giedrojć powiększał liczbę kościołów katolickich w swej diecezji, Zygmunt III ochoczo wspierał czynność bi­skupa i ochoczo nadawał fundusze, wówczas około r. 1604 fundowany został staraniem wyż wspomnionego biskupa kościoł w Żwingach i szkołka, które Zy­gmunt III opatrzył funduszem 1606 r. Parafia liczy dziś ludności katolickiej 4,378 dusz obojej płci. Do niej należą dwie filie, Dytkienie i Żygajcie, pierwsza Billewiczów, druga rządowa. W tej ostatniej stanął niedawno na miejscu zgorzałego od piorunu murowany kościoł, ze składki zebranej przez miejscowego filialistę i parafian. W parafii żwingowskiej leży majętność Pojurze, należąca dziś do Powstańskich. Była to nie­gdyś majętność należąca do dóbr stołowych w. ks. lit. i stanowiła ciwunstwo czyli powiat pojurski, które­go exystencja trwała do ostatnich czasów Rzeczypo­spolitej. Niewiele w tej włości było osiadłej szlachty, gdy według popisu 1528 r. stawiono tylko 64 koni”.

powiązania rodzinne

za "Wypis z Ksiąg Szlacheckich"

  • ok 1776 roku Antoni Jacynicz syn Jerzego Stanisławowica "nabył dobra Mowdelany, alias Wizbory i Rawszki w Xttwie Żmudzkim w powiecie Pojurskim [1]";
  • 1832 "wywodzacy się Józef-Indefons-Damazy, trzyimienny syn Antoniego, posiada dobra Rawszki dusz rewizskich 8"

Za Opisanie historyczno-statystyczne powiatu rosieńskiego (1874)

Parafia Żwingowska.JPG

Za Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich]

Tom IX (1888)

Rauszki.png

Tom XV cz 2 (1902)

Rawkie.png

Urodzeni:

1890 Konstanty Jacynicz

1892 Maria Jacynicz

1894 Stefan Jacynicz


ok. 1910 chrzczona Jadwiga Jacynicz


Rawszki.jpg

Mieszkający:

zmarli: